Toerisme-online

 

Gemeente Elsene

         

Plaatsen in Elsene

   

 

Elsene

Wie Elsene bezoekt, Elsenaar of toerist, wordt vriendelijk uitgenodigd op een ontdekking van de gemeente, van haar geschiedenis, haar wijken, haar straten. Komt u met ons in Elsene slenteren, in onze parken en tuinen (of speelpleinen) wandelen, onze musea en ons patrimonium ontdekken (beelden en bustes)... Markten, rommelmarkten en braderieën zijn ook een bezoekje waard... Elsene (Frans: Ixelles) is een van de 19 gemeenten in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De gemeente telt ruim 78.000 inwoners. Ze bevindt zich in het zuidoosten van Brussel en wordt in tweeën gedeeld door de Louizalaan, die behoort tot de gemeente Brussel. Elsene is daardoor naast Baarle-Hertog en Mesen de enige Belgische gemeente waarvan het grondgebied uit meerdere, niet-aangrenzende delen bestaat.

Musea
Museum voor Schone Kunsten: stemmig museumpje met voornamelijk een verzameling beeldende kunst in een gebouwencomplex waarvan de kern een gebouw van omstreeks 1850 is dat een vroeger leven had als slachthuis voor het in 1892 werd omgebouwd om een museale functie te vervullen.
Museum Constantin Meunier: huis en atelier (1899-1900) van de schilder-beeldhouwer waar Constantin Meunier in 1905 overleed.
Wiertzmuseum: museum gewijd aan de schilder en beeldhouwer Antoine Wiertz, ingericht in het atelier en woonhuis van de kunstenaar en de woning van de conservator.
Museum Camille Lemonnier: museum op de Waversesteenweg gewijd aan Camille Lemonnier, een Franstalige literator uit de kring van La Jeune Belgique, waar o.m. de werkkamer van de schrijver is wederopgebouwd, terzelfder tijd is het 19e eeuwse huis als Maison des Écrivains (huis der schrijvers) het hoofdkwartier van een schrijversvereniging; het museum heeft een mooie kunstverzameling.

Kloosters, kerken en kapellen
Cisterciënserinnenabdij Ter Kameren: werd gesticht in 1201 en opgeheven in 1796. Het gebouwencomplex bestaat voornamelijk uit 18e eeuwse gebouwen, op de kerk (grotendeels 14e eeuw) en overblijfselen van het kloosterpand (omstreeks 1250) na. In een deel van de gebouwen werd het (Frans)talige Nationaal Hoger Instituut voor Visuele Kunsten (École nationale supérieure des arts visuels) gehuisvest.
Heilige Drievuldigheidskerk: de voorgevel van deze kerk uit 1895 is afkomstig van de voormalige barokke Augustijnerkerk (1620-41) (van architect Jacob Frankaert) op het de Brouckèreplein, die na een tijdlang onder meer als Postgebouw te hebben gediend plaats had geruimd voor de Anspachfontein.
Sint-Bonifatiuskerk: in wat nu het Brussels Hoofdstedelijk Gewest is, is deze kerk de eerste die volledig in neogotische stijl werd ontworpen, de bouw begon vanaf 1847 onder leiding van architect Jozef Dumont. De leiding over de bouwplaats werd overgenomen door architect De Corte en de kerk werd uiteindelijk in 1893 voltooid wanneer de aanvankelijk in zandsteen gebouwde torenspits vervangen werd door een met leisteen bezette klokkentoren.
Heilig Kruiskerk: dateert van 1860-63 maar werd in 1951 uitwendig verbouwd door architect Paul Rome. Het interieur is nog grotendeels neogotisch.
Sint-Adrianuskerk: de betonnen kerk uit 1939-41 in de Generaal Dossin de Saint Georgeslaan, van architect Van den Nieuwenborg en R. Maquestiaux van romaanse en gotische inspiratie, werd met sierbaksteen afgewerkt; de kerk bediende vooral het gehucht Boondaal, dat in het decennium voor en na de oorlog grondig was verstedelijkt, en verving daarbij de veel kleinere Sint-Adrianuskapel. De meest opmerkelijke kunstschatten zijn afkomstig uit die kapel.
Kapel van Boondaal: de Sint-Adrianuskapel staat op de plek waar al in 1463 een kapelletje was gebouwd waarnaar de relikwieën van Sint-Adrianus werden overgebracht. De kapel werd toevertrouwd aan de geweermakers, die tot haar verrijking bijdroegen, vergroot in 1658 en opnieuw opgebouwd in 1842.
St Andrew's Church: de Schotse kerk.

Opmerkelijke burgerlijke gebouwen en bouwkundige gehelen
Het zogenaamde Flageygebouw: het vroegere Nationaal Instituut voor de Radio-omroep/Institut National de Radiodiffusion (NIR-INR), een modernistisch gebouw waarvan de bouw omstreeks 1935 is begonnen.
Vijvers van Elsene: met het monument uit 1894 door beeldhouwer Charles Samuel voor Charles de Coster, met in de omgeving talrijke opmerkelijke gebouwen in eclecticistische, Art Nouveau- en Art décostijl.
Verschillende gebouwen die onder de noemer Art Nouveau kunnen worden samengebracht, in verschillende Elsense wijken.
Fernand Cocqplein: waar het gemeentehuis staat, een verbouwing van het zogenaamde pavillon Malibran, gebouwd naar de plannen van architect Charles Vanderstraeten.
Wijk van het Klein-Zwitserlandplein: met het beeld Adolescentie van Jules Herbays.
Begraafplaats van Elsene: enkele mooie grafmonumenten en de graven van verschillende lokale en minder lokale beroemdheden... Gemeente Elsene - Wikipedia 

 

je ideale vakantiehuis vind je bij HappyHome!